Πράσινες ευρωπαϊκές κωλοτούμπες – Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ως καταστροφικό λάθος

Του Γιώργου Β. Μιχαήλ

Η πράσινη φρενίτιδα της Ευρώπης φαίνεται πως ανακόπτεται, καθώς πληθαίνουν οι φωνές των ρεαλιστών που προτιμούν να βλέπουν γυμνή την σκληρή πραγματικότητα. Και η πολυδιαφημισμένη «βιώσιμη ανάπτυξη» άρχισε να μην θεωρείται πλέον και τόσο… ανάπτυξη.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση:

Η έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης αναφέρεται σε μορφή αναπτυξιακής πολιτικής η οποία επιδιώκει να ικανοποιήσει τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές ανάγκες της κοινωνίας, κατά τρόπο που να εξασφαλίζει την βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και, κυρίως, την μακροπρόθεσμη ευημερία. Βασίζεται στην παραδοχή ότι η ανάπτυξη πρέπει να ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ευημερία των επόμενων γενεών. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται οι συνθήκες για μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη με ταυτόχρονη εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος.

Η βιώσιμη ανάπτυξη, που αποτελεί «βασική αρχή και πρωταρχικό στόχο της ΕΕ», έχει συνδεθεί με ένα πακέτο κανονισμών με τους οποίους οφείλουν να συμμορφώνονται οι επιχειρήσεις, προκειμένου να δημιουργήσουν προστιθέμενη αξία και να περιορίσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με την επιβίωσή τους στο μέλλον.

Οι επιχειρήσεις που ανταποκρίνονται στην λεγόμενη αποτίμηση «ESG» («Περιβάλλον, Κοινωνία και Εταιρική διακυβέρνηση») προσελκύουν ευκολότερα ιδιώτες επενδυτές, αλλά και κεφάλαια από Κοινοτικά Προγράμματα.

Ωστόσο, η γνωστή εγγενής παθογένεια της ΕΕ, δηλαδή η δυσκολία χάραξης κοινών γραμμών αποδεκτών από όλα τα κράτη-μέλη, είναι παρούσα και στην προσπάθεια να καθοριστεί ποιες επενδύσεις είναι φιλικές προς το κλίμα και το περιβάλλον.

Επιπλέον, παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς, η ευρωπαϊκή πολιτική για το κλίμα και την ενέργεια, μέρος της οποίας είναι και οι κανόνες «ESG», μάλλον λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη και προκαλεί σοβαρά ανταγωνιστικά μειονεκτήματα στις επιχειρήσεις και τα κράτη της ΕΕ.

Έτσι, ο υφέρπων σκεπτικισμός και η συνακόλουθη δυσαρέσκεια φούντωναν με τον καιρό, περιμένοντας μια καλήν αφορμή για να βγουν δυναμικά στην επιφάνεια.

Και ποια αφορμή είναι καλύτερη από την σύγκρουση στην Ουκρανία;

Η ανεκδοτολογικού χαρακτήρα ρετσέτα «Ο Πούτιν φταίνει!», που κοντεύει να αναδειχθεί σε φάρμακο θαυματουργό διά πάσαν δυτικήν νόσον και μαλακίαν, λειτούργησε με άριστο τρόπο ΚΑΙ σε αυτήν την περίπτωση.

Η γερμανική «Αρχή Χρηματοοικονομικής Εποπτείας» («BaFin»), μπροστά στον κίνδυνο της οικονομικής κατάρρευσης -εξαιτίας, φυσικά, της «βάρβαρης εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία», αλλά στην πραγματικότητα εξαιτίας των ανόητων αντιρωσικών κυρώσεων- έσπευσε να βάλει φρένο στους ρυθμιστικούς κανόνες και την αποτίμηση «ESG»…

Όπως δήλωσε ο πρόεδρος της BaFin, Mark Branson:

Στο πλαίσιο της δυναμικής κατάστασης στους κανονισμούς, την ενέργεια, και την γεωπολιτική, αποφασίσαμε να θέσουμε σε αναμονή την προγραμματισμένη οδηγία μας για βιώσιμα επενδυτικά κεφάλαια. Το περιβάλλον δεν είναι αρκετά σταθερό για μόνιμη ρύθμιση.

Αλλά είναι να μην γίνει η αρχή, να μην πέσει το πρώτο κομμάτι του ντόμινο, να μην δημιουργηθεί το βολικό «δεδικασμένο».

Δράττοντας την ευκαιρία, το «Net Zero Watch» (επικαλούμενο σχετική μελέτη των εμπειρογνωμόνων John Constable και Andrew Montford) χαρακτήρισε ως «καταστροφικό λάθος» τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειες, και άρχισε να πιέζει τον Boris Johnson να μιμηθεί το παράδειγμα της Γερμανίας.

Ο διευθυντής του «Net Zero Watch», Benny Peiser, είπε χαρακτηριστικά:

Η Γερμανία λαμβάνει ριζικά μέτρα για την άρση των εμποδίων και των πιθανών απειλών για την ενεργειακή ασφάλεια εν μέσω της επικείμενης απαγόρευσης των ρωσικών εισαγωγών ενέργειας. Η Βρετανία πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμά της, αν δεν θέλει να επιδεινώσει την κρίση του ενεργειακού κόστους και να υποστεί σοβαρό ανταγωνιστικό μειονέκτημα.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, η εμμονή με τις ΑΠΕ μεταφράζεται σε μεγαλύτερη ακόμα εξάρτηση από το φυσικό αέριο, η τιμή του οποίου εκτοξεύεται σε ύψη δυσθεώρητα. Όποια μέτρα και να παρθούν, το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος δεν πρόκειται να πέσει στα επιθυμητά επίπεδα.

Η πυρηνική ενέργεια, ο λιγνίτης, και ο υδροηλεκτρισμός είναι, για την ώρα, οι πλέον βιώσιμες λύσεις.

Θεωρώ δεδομένο ότι το παράδειγμα της Γερμανίας θα ακολουθήσουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Εύχομαι να είναι και η χώρα μας ανάμεσα σε αυτές.

Υ.Γ. Αν δεν ανατραπούν, οι εξελίξεις αυτές αποτελούν μιαν ακόμα καθυστέρηση στην εφαρμογή της Μεγάλης Επαναφοράς.

Η λογοκρισία στα κοινωνικά δίκτυα αγριεύει. Ας μην χάσουμε επαφή. Εγγράψου, για να λαμβάνεις ειδοποίηση στο email σου για κάθε νέο άρθρο:

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Πράσινες ευρωπαϊκές κωλοτούμπες – Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ως καταστροφικό λάθος

Τα σχόλια είναι κλειστά.