Δύσκολη άνοιξη κι ακόμα πιο δύσκολο καλοκαίρι; Να δεις τι έρχεται το φθινόπωρο, αν…

Του Γιώργου Β. Μιχαήλ

Η φετινή άνοιξη έφερε μαζί της τις ρωσικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία, οι οποίες τείνουν να λάβουν διαστάσεις Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου -στο πεδίο, γιατί σε άλλα επίπεδα αυτός ο πόλεμος μαίνεται ήδη εδώ και πολύν καιρό.

Η πρόσφατη βύθιση της ρωσικής ναυαρχίδας, πιθανότατα με χρήση νατοϊκών όπλων, καθιστά πλέον απολύτως ορατή και στους πιο δύσπιστους την μέχρι πρότινος «κεκαλυμμένη» σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσίας, και αλλάζει δραματικά τον χαρακτήρα του πολέμου.

Η προσεκτική και ήπια συμπεριφορά των Ρώσων σύντομα θ’ αποτελεί παρελθόν.

Η εμμονή, τόσο του Ζελένσκι όσο και των δυτικών υποστηρικτών του, για κλιμάκωση της κατάστασης, δεν θα μείνει αναπάντητη από την ρωσική πλευρά. Τον ρυθμό τον δίνουν πλέον τα πολεμικά τύμπανα της Δύσης. Και η Μόσχα θα συντονιστεί, είτε το θέλει είτε όχι, καθώς γιγαντώνονται οι κίνδυνοι για την ασφάλειά της -αν όχι για την ίδια της την ύπαρξη.

Παρά τις υποκριτικές εκκλήσεις για ειρήνη, η δυτική συμμαχία δεν επιθυμεί τον τερματισμό των συγκρούσεων.

Η «πρόβλεψη» του Άντονι Μπλίνκεν ότι ο πόλεμος μπορεί να διαρκέσει μέχρι το τέλος του 2022, η προκλητική δήλωση του Μπόρις Τζόνσον («Στεκόμαστε ενωμένοι για να βεβαιωθούμε ότι ο Πούτιν θα αποτύχει»), οι κραυγές του Όλαφ Σολτς για ρωσικά εγκλήματα πολέμου, και οι σκληροί χαρακτηρισμοί του Τζο Μπάιντεν για τον Πούτιν, δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία ότι η μόνη αποδεκτή λήξη του πολέμου είναι, για τους δυτικούς, η στρατιωτική ήττα της Ρωσίας και η συνακόλουθη αλλαγή ηγεσίας στο Κρεμλίνο.

Προκειμένου να επιτύχει τους στόχους της, η Δύση δεν θα διστάσει να σύρει την ανθρωπότητα σε μια πυρηνική περιπέτεια.

Ο Ζελένσκι προειδοποιεί για πυρηνικό πόλεμο. Η Μόσχα εξαγγέλλει πυρηνική ομπρέλα στην Βαλτική, αν η Φινλανδία ή/και η Σουηδία μπουν στο ΝΑΤΟ. Και ο Στόλτενμπεργκ απαντά ότι η νατοϊκή συμμαχία είναι έτοιμη ν’ αντεπεξέλθει σε μια σύγκρουση με χρήση πυρηνικών όπλων.

Οι οιωνοί είναι, λοιπόν, κάτι παραπάνω από κακοί. Αμέσως μετά το Πάσχα, οι εξελίξεις θ’ αρχίσουν να επιταχύνονται, με κομβικά σημεία την αναμενόμενη εντός του Μαΐου επίσημη αίτηση της Φινλανδίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ, και την κρίσιμη νατοϊκή Σύνοδο στα τέλη Ιουνίου.

Δεν γνωρίζω πόσο θερμό θα είναι το φετινό καλοκαίρι από άποψη θερμοκρασίας, αλλά είμαι βέβαιος πως θα είναι καυτό από άποψη γεγονότων με παγκόσμιο αντίκτυπο.

Η Κίνα, που μέχρι τώρα τηρεί νηφάλια στάση, ξέρει καλά πως μια πιθανή ήττα της Ρωσίας θα θέσει και την ίδια σ’ έναν υπαρξιακό κίνδυνο μεγάλου μεγέθους. Και αναμένω ότι δεν πρόκειται να μείνει με τα χέρια σταυρωμένα. Είτε ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ταϊβάν είτε όχι, η παρέμβασή της στα τρέχοντα και τα μελλοντικά γεγονότα θα είναι ηχηρή.

Η υποστήριξη του Πεκίνου στο Ισλαμαμπάντ, με στόχο την σταθεροποίηση του τριγώνου Κίνα-Ινδία-Πακιστάν, ενδέχεται να γίνει μπούμεραγκ. Η αναπάντεχη (πιθανώς ενορχηστρωμένη από τους Αμερικανούς) απομάκρυνση του Πακιστανού πρωθυπουργού, Ιμράν Καν, και η στροφή της νέας ηγεσίας προς τις ΗΠΑ, κρύβουν πολλαπλούς κινδύνους.

Η Ουάσιγκτον θέλει την Ινδία και το Πακιστάν σε ψυχρό πόλεμο μεταξύ τους, για να μπορεί να ελέγχει τουλάχιστον την μία εκ των δύο χωρών.

Ας σημειώσουμε ότι οι ευφυείς κινήσεις της Ρωσίας, με το κλείσιμο σημαντικών συμφωνιών τόσο με το Πακιστάν όσο και με την Ινδία (αλλά και με το Ιράν), όχι μόνον έφεραν σταθερότητα στην περιοχή και άνοιξαν νέες δυνατότητες επ’ ωφελεία όλων, αλλά εξισορρόπησαν επιπροσθέτως τις σχέσεις της Ινδίας με την Κίνα και παραγκώνισαν τον αμερικανικό παράγοντα.

Η αλλαγή καθεστώτος στο Πακιστάν και η συνακόλουθη επανεμφάνιση των ΗΠΑ στην σκηνή, είναι παράγοντες πιθανής (αλλά όχι βέβαιης) αποσταθεροποίησης, εις βάρος του ρωσο-κινεζικού άξονα και των πολυπολικών σχεδίων του. Αν, λοιπόν, η Ρωσία εξαναγκαστεί σε πόλεμο μακράς διαρκείας στην Ουκρανία, και αν το Πακιστάν εξωθηθεί από τις ΗΠΑ σε απομάκρυνση από την Κίνα, η δυναμική (όχι κατ’ ανάγκην στρατιωτική) παρέμβαση του Πεκίνου στην περιοχή αποτελεί μονόδρομο.

Προς όποιαν κατεύθυνση και να εξελιχθούν τα πράγματα, θεωρώ βέβαιο ότι ο κόσμος μας θα τρανταχτεί συθέμελα.

Και τα απότοκα αυτού του τραντάγματος θα αρχίσουμε να τα βιώνουμε από το ερχόμενο φθινόπωρο. Ενεργειακή φτώχεια, ακρίβεια, έλλειψη βασικών αγαθών, ανεργία, ξέσπασμα (της γνωστής ή άλλης) πανδημίας, κοινωνικές αναταραχές, στέρηση ελευθεριών και δικαιωμάτων. Κι ας μην ξεχνάμε, εδώ στην Ελλάδα, ότι οι περιοχές μας που φιλοξενούν αμερικανικό στρατιωτικό εξοπλισμό θα χτυπηθούν από ρωσικούς πυραύλους, αν ο πόλεμος μεταξύ Δύσης και Ευρασίας γενικευτεί και επί του πεδίου.

Οι μόνοι που τρίβουν τα χέρια τους, είναι οι αρχιτέκτονες αυτής της γενικευμένης κρίσης. Για να παραφράσω τον θείο Κλάους:

Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ένα δεύτερο παράθυρο ευκαιρίας για να επιτευχθεί η Μεγάλη Επανεκκίνηση.

Σπάσε το μονοπώλιο της ενημέρωσης. Εγγράψου στο Newsletter μας: