Φούμαρα η ενεργειακή ανεξαρτησία

Του Daniel Lacalle (Μετάφραση: Γιώργος Β. Μιχαήλ)

Η Ευρώπη δεν πρόκειται να επιτύχει ανταγωνιστική ενεργειακή μετάβαση, με τις τρέχουσες παρεμβατικές πολιτικές. Κι αυτό γιατί δεν εξαρτάται από το ρωσικό αέριο λόγω σύμπτωσης, αλλά λόγω μιας αλυσίδας λανθασμένων πολιτικών.

Στην μαζική και δαπανηρή ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, χωρίς την δημιουργία αξιόπιστων εφεδρειών, προστίθενται η απαγόρευση πυρηνικής ενέργειας στην Γερμανία, και η απαγόρευση της ανάπτυξης εγχώριων πόρων φυσικού αερίου σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η ηλιακή και η αιολική ενέργεια δεν μειώνουν την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Είναι απαραίτητες, αλλά ασταθείς και διαλείπουσες. Χρειάζονται εφεδρεία από πυρηνική ενέργεια, υδροηλεκτρισμό, και φυσικό αέριο, για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού. Η εξάρτηση από αυτές τις εφεδρικές πηγές αυξάνεται σε περιόδους με χαμηλό άνεμο και λίγο ήλιο, ακριβώς τότε που οι τιμές είναι υψηλότερες.

Όπως επισημαίνει ένας πιλότος του Πολεμικού Ναυτικού,

Η ηλιακή ενέργεια πέφτει στο μηδέν για δώδεκα ώρες την ημέρα, και αυτό είναι εγγυημένο. Ο άνεμος φυσάει μερικές φορές, και μερικές φορές όχι, επίσης εγγυημένα. Και οι δύο εξαρτώνται από τον καιρό, ο οποίος είναι 100% εκτός του ανθρώπινου ελέγχου. Στην καλύτερη μέρα τους, δεν αποτελούν παρά απλό συμπλήρωμα.

Ούτε οι μπαταρίες αποτελούν λύση.

Είναι αδύνατον να κατασκευάσουμε ένα βιομηχανικού μεγέθους δίκτυο τεράστιων μπαταριών. Το κόστος θα ήταν απαγορευτικό, και η εξάρτηση από την Κίνα (για λίθιο κ.λπ.) για την κατασκευή τους θα ήταν ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα.

Σύμφωνα με μια μελέτη του MIT Technology Review, σε τρέχουσες τιμές, ένα σύστημα αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες, για όλη την Ευρώπη, θα κόστιζε περισσότερα από 2,5 τρισεκατομμύρια δολάρια -πολύ πιο ακριβά από οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική λύση.

Το πρόσθετο κόστος ενός ηλεκτρικού δικτύου μπαταριών, συν το κόστος για το δίκτυο διανομής και μεταφοράς, θα αύξανε ακόμα περισσότερο τους οικιακούς λογαριασμούς.

Ο πληθωρισμός ήταν ήδη εκτός ελέγχου στην Ευρώπη, πριν η εισβολή στην Ουκρανία προσθέσει έναν ακόμα κίνδυνο. Ο πληθωρισμός τιμών καταναλωτή στην Ισπανία ήταν 7,6%, στην Πορτογαλία 4,2%, στην Γερμανία 5,1%, και συνολικά στην ζώνη του ευρώ 5,8%.

Ενόψει των επιπτώσεων της εισβολής στην Ουκρανία στις τιμές και την ενέργεια, πρέπει να θυμόμαστε:

Η Ευρώπη βρισκόταν ήδη σε ενεργειακή κρίση το 2020 και το 2021, με το κόστος των αδειών διοξειδίου του άνθρακα να εκτινάσσεται στα ύψη και τις τιμές χονδρικής της ηλεκτρικής ενέργειας να φθάνουν σε επίπεδα ρεκόρ μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021.

Η Ευρώπη δεν «εξαρτάται από το ρωσικό αέριο». Πρόκειται για μια σχέση αμοιβαίας εξάρτησης.

Η Ρωσία χρειάζεται την Ευρώπη για εξαγωγές, και η Ευρώπη δεν έχει φθηνότερη εναλλακτική λύση.

Ας μην ξεχνάμε ότι το ρωσικό αέριο είναι πολύ φθηνότερο από οποιαδήποτε άλλη ρεαλιστική εναλλακτική λύση.

Οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις, που υπογράφηκαν με την Gazprom, κλειδώθηκαν σε τιμές που μπορεί να είναι έως και δέκα φορές χαμηλότερες από ορισμένες από τις τρέχουσες εναλλακτικές λύσεις.

Τα 150 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα που εισάγει η Ευρώπη από την Ρωσία, μπορούν να αντικατασταθούν με υγροποιημένο φυσικό αέριο από την Νορβηγία, την Βόρεια Θάλασσα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αλγερία, το Κατάρ ή το Ισραήλ, αλλά θα κοστίσουν πολύ πιο ακριβά.

Η μόνη εναλλακτική λύση είναι να δείξουμε στην Ρωσία ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν ποικίλες και φθηνές πηγές προμήθευσης.

Όταν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απαγορεύουν την πυρηνική ενέργεια και την ανάπτυξη εγχώριων αποθεμάτων φυσικού αερίου, παρεμβαίνουν στις εισαγωγές, και προσθέτουν τεράστιους φόρους διοξειδίου του άνθρακα, οι ρωσικές αρχές γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει ανταγωνιστική εναλλακτική λύση και ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία και οι καταναλωτές θα καταρρεύσουν λόγω του αυξανόμενου ενεργειακού κόστους. […]

Η Ευρώπη θέλει φτηνή και άφθονη ενέργεια, αλλά οι πολιτικοί δαιμονοποιούν τα πυρηνικά, το φυσικό αέριο, και το πετρέλαιο. Όλες οι παρεμβατικές προτάσεις, που διατυπώνονται από ευρωπαίους πολιτικούς, συνεπάγονται υψηλότερο κόστος για τους πολύπαθους καταναλωτές.

Το φυσικό αέριο ρέει αδιαλείπτως και είναι φτηνό και άφθονο. Δεν μπορεί να αντικατασταθεί με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που είναι διαλείπουσες, ασταθείς και απρόβλεπτες.

Το παράδειγμα της Γερμανίας είναι ξεκάθαρο. Μετά τις μαζικές επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και τον διπλασιασμό των λογαριασμών για τους καταναλωτές, εξαρτάται πλέον περισσότερο από τον λιγνίτη και το ρωσικό αέριο.

Η γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να επανενεργοποιήσει εργοστάσια άνθρακα, αφού πρώτα ξόδεψε περισσότερα από 200 δισεκατομμύρια δολάρια σε επιδοτήσεις και σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας!

Όλες οι τεχνολογίες είναι απαραίτητες, και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι βασικές, αλλά δεν αποτελούν εναλλακτική, λύση γιατί χρειάζονται εφεδρεία φυσικού αερίου, για όσον καιρό αναπτύσσεται η σχετική τεχνολογία, η οποία βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.

Ας μην ξεχνάμε ότι η εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας συνεπάγεται τεράστιο κόστος στα δίκτυα.

Ποιος θα μειώσει τους λογαριασμούς, εάν το πάγιο κόστος των δικτύων αυξηθεί κατά τα 150 δισεκατομμύρια δολάρια που εκτιμούμε ότι χρειάζονται για την ενίσχυση των δικτύων διανομής και μεταφοράς;

Όλες οι «μαγικές» εναλλακτικές λύσεις, που μας πουλάει ο παρεμβατισμός, σημαίνουν απλώς μετάβαση, από την εξάρτηση από την Ρωσία, στην εξάρτηση από την Κίνα.

Πού θα βρούμε το πυρίτιο, το αλουμίνιο, τις σπάνιες γαίες, τον χαλκό, το λίθιο κ.λπ. που είναι απαραίτητα γι’ αυτές τις τεράστιες μαγικές επενδύσεις που ανακοινώθηκαν;

Η δαιμονοποίηση της πυρηνικής ενέργειας έχει αφήσει την Ευρώπη στα χέρια δαπανηρών και ασταθών εναλλακτικών λύσεων. Η ενεργειακή μετάβαση πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο κατανόησης της μείζονος σημασίας που έχει η ασφάλεια του εφοδιασμού και της ανταγωνιστικότητας.

Χρειαζόμαστε όλες τις τεχνολογίες, χωρίς ιδεολογικές προκαταλήψεις. Χρειαζόμαστε ηλιακή ενέργεια, αιολική ενέργεια, φυσικό αέριο, υδροηλεκτρική ενέργεια, πετρέλαιο, και πυρηνική ενέργεια. Διαφορετικά, θα πηγαίνουμε από κρίση σε κρίση και θα πληρώνουμε πάντα περισσότερα.

Είναι παράλογο να διατηρείται το φορολογικό καθεστώς των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, κατά την διάρκεια μιας άνευ προηγουμένου κρίσης. Οι κυβερνήσεις πρέπει να χρησιμοποιήσουν αυτά τα χρήματα για να μειώσουν τους λογαριασμούς των πολιτών.

Οι συνοριακοί φόροι για τα προϊόντα πετρελαίου και για το φυσικό αέριο δεν επιβαρύνουν τους παραγωγούς, αλλά τους καταναλωτές στις ευρωπαϊκές χώρες. Όποιος πιστεύει ότι οι φόροι που έχουν ανακοινωθεί θα πληρωθούν από το Κατάρ, την Νιγηρία, ή την Βραζιλία, έχει σοβαρό πρόβλημα κατανόησης της οικονομίας.

Μια πραγματική ενεργειακή μετάβαση πρέπει να είναι ανταγωνιστική, αξιόπιστη, και φτηνή -όχι μια μηχανή είσπραξης φόρων και λεηλασίας. Και πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις τεχνολογίες.

Αυτό που χρειαζόμαστε, είναι:

Περισσότερη βιομηχανία και λιγότερη πολιτική. Περισσότερος ανταγωνισμός και λιγότερη ιδεολογία.

Σπάσε το μονοπώλιο της ενημέρωσης. Εγγράψου στο Newsletter μας: