Πρώτα η χώρα μου, και μετά το ΝΑΤΟ

Του Γιώργου Β. Μιχαήλ

Σύμφωνα με το Reuters, την Παρασκευή 25 Μαρτίου, επιστρέφοντας από τις Βρυξέλλες στην πατρίδα του, ο Ερντογάν μίλησε εν πτήσει με δημοσιογράφους και, μεταξύ άλλων, δικαιολόγησε την άρνηση της Τουρκίας να συμμετάσχει στην επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

Τόνισε χαρακτηριστικά:

Αγοράζουμε από την Ρωσία σχεδόν το ήμισυ του φυσικού αερίου που χρησιμοποιούμε. Επιπλέον, κατασκευάζουμε σε συνεργασία με τους Ρώσους τον πυρηνικό μας σταθμό στο Akkuyy. Δεν μπορούμε να τα παραβλέψουμε αυτά.

Και συνέχισε:

Οπότε, δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να γίνει εδώ. Πρέπει να διατηρήσουμε την ευαισθησία μας σε αυτό το θέμα. Πρώτον, δεν μπορώ να αφήσω τον λαό μου εκτεθειμένο στο κρύο του χειμώνα. Δεύτερον, δεν μπορώ να σταματήσω την βιομηχανία μας. Πρέπει να τα υπερασπιστούμε αυτά.

Μπορείς να προσάψεις χίλια δυο στον Τούρκο πρόεδρο. Μπορείς ακόμα να ισχυριστείς ότι, πολλές φορές, οι δηλώσεις του δεν είναι παρά προφάσεις εν αμαρτίαις. Αλλά δεν μπορείς να προβείς αβασάνιστα σε βασισμένες στο κυρίαρχο αφήγημα ερμηνείες της τουρκικής στάσης στο ουκρανικό ζήτημα.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε ο Ερντογάν εννοεί αυτά που λέει είτε όχι, οι αποφάσεις του λειτουργούν σαφώς υπέρ της χώρας του και του λαού του.

Ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους τηρεί την συγκεκριμένη στάση απέναντι αφενός στην Δύση και αφετέρου στην Ρωσία, αδιαμφισβήτητο παραμένει το γεγονός ότι οι κινήσεις του υποδηλώνουν -αν δεν κραυγάζουν:

ΠΡΩΤΑ Η ΧΩΡΑ ΜΟΥ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΝΑΤΟ.

Και το γεγονός αυτό, εμένα, ως Έλληνα, με θλίβει και με εξοργίζει.

Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδεχτώ ότι ένας «βάρβαρος» ηγέτης προτάσσει τα εθνικά συμφέροντα έναντι των συμφερόντων υπερεθνικών οργανισμών, την ίδια στιγμή που «πολιτισμένοι» (και σπουδαγμένοι στο Harvard University ή στο London School of Economics) πολιτικοί πράττουν τα ακριβώς αντίθετα -και μάλιστα υπερηφανεύονται γι’ αυτό.

Και μην σπεύσει κάποιος να μου πει ότι «ξεπλένω» τον Ερντογάν και την Τουρκία. Και να το ήθελα, που δεν το θέλω, θα ερχόμουν δεύτερος και καταϊδρωμένος, αφού το εν λόγω «ξέπλυμα» το έχει αναλάβει εργολαβικά, εδώ και δεκαετίες, το πολιτικό μας προσωπικό.

Διαβάζοντας τις δηλώσεις του Ερντογάν, ανακλήθηκαν στην μνήμη μου τα λόγια ενός άλλου «βαρβάρου», του υπουργού Εσωτερικών της Τουρκίας, Süleyman Soylu, ο οποίος, σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Sabah», τόλμησε να πει, μεταξύ άλλων:

Όλοι βλέπουμε την χρεωκοπία του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ, και των παγκόσμιων οργανισμών στον κόσμο. Δεν έχουν αξίες. Το λέω εδώ και χρόνια. Πιστεύω, επίσης, ότι η Ευρώπη ως κοινότητα δεν έχει νόημα. Η Ευρώπη διέπεται από τους κανόνες του Σόρος. Παραδίδονται στους κανόνες του Σόρος.

Όσοι θεωρείτε την στάση της τουρκικής ηγεσίας επαμφοτερίζουσα και αρμόζουσα μόνον σε ποταπούς «επιτήδειους ουδέτερους», αρχίστε να το ξανασκέφτεστε. Κατ’ εμέ, παρά τα αντιθέτως φαινόμενα, ο Ερντογάν και οι ομοϊδεάτες του έχουν προ πολλού επιλέξει στρατόπεδο. Αλλά αυτό είναι θέμα κάποιου άλλου άρθρου.

Κλείνω με την ευχή να αξιωθώ κάποτε να δω την πολύπαθη χώρα μου υπό την ηγεσία ενός στιβαρού Έλληνα ηγέτη, που θα τολμήσει να κραυγάσει:

Πρώτα η χώρα μου, και μετά το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, ή όποιος άλλος διάολος!

Κι ας τον πουν «βάρβαρο» ή εθνικιστή»…

Σπάσε το μονοπώλιο της ενημέρωσης. Εγγράψου στο Newsletter μας:

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Πρώτα η χώρα μου, και μετά το ΝΑΤΟ

Τα σχόλια είναι κλειστά.